فتح هفت قله بلند جهان در هفت قاره، چالشی است که کوهنوردان علاقه مند به جهانگردی انجام می دهند تا بام هر یک از قاره ها را درنوردند. در این چالش کوهنوردان به بلندترین قله هر قاره سفر کرده و به آن صعود می کنند. مطمئنا از لحاظ سختی، این هفت قله سخت ترین قله های دنیا نیستند و این چالش بیشتر جنبه ماجراجویی و جهانگردی کوهنوردانه دارد. چرا که ۱۴ قله با ارتفاع بالای ۸ هزار متر در جهان وجود دارد و عده معدودی هستند که آن را فتح کرده اند؛ در این صورتی که در فهرست قلل هفتگانه فقط یک قله بالاتر از ۸ هزار متر وجود دارد که تعداد فاتحان آن نیز طبیعتا بیشتر است. در ادامه با هفت قله بلند جهان در هفت قاره آشنا می شویم.
تاریخچه شکل گیری چالش؛ رقابت باس و مسنر
ایده اولیه این چالش جذاب را برای اولین بار ریچارد باس، که یک میلیونر و کوهنورد آماتور آمریکایی بود ارائه کرد. او هدفش این بود که در هر قاره بلندترین نقطه را فتح کند. باس در نهایت با صعود به قله اورست در سال ۱۹۸۵، توانست نام خود را به عنوان اولین فردی که هفت قله بلند جهان را صعود کرده است ثبت کند. جالب است بدانید او در آن زمان ۵۷ سال سن داشت و مسن ترین فاتح اورست تا آن تاریخ محسوب می شد. ریچارد باس تجربیات خود را در کتابی با نام “هفت قله” در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد که باعث شهرت جهانی این پروژه شد.
اما داستان به همین جا ختم نشد. رینولد مسنر، کوهنورد افسانه ای ایتالیایی که تا سال ۱۹۷۸ موفق شده بود ۶ قله از ۷ قله را صعود کند، با لیست ریچارد باس موافق نبود. مسنر در سال ۱۹۸۷ (دو سال بعد از باس) با صعود به قله وینسون در قطب جنوب، دومین نفر در این لیست شد. تفاوت اصلی کار مسنر این بود که او برای اثبات برتری خود، هم لیست پیشنهادی خودش و هم لیست باس را صعود کرد تا هیچ حرف و حدیثی باقی نماند.
اختلافات جغرافیایی و مشکلات تعریف قاره ها
اصلی ترین چالش در پروژه قلل هفتگانه، سختی کوه نیست، بلکه اختلاف نظر جغرافیدانان در تعریف “قاره” است. طبق یک تعریف استاندارد، قاره ها سرزمین های بزرگ و به هم پیوسته ای هستند که توسط آب ها جدا شده اند. این تعریف باعث ایجاد دو اختلاف بزرگ در لیست قلل هفتگانه شده است:
-
اختلاف در اقیانوسیه (کوزیوسکو یا پونچاک جایا): ریچارد باس بر اساس مرزهای سیاسی و جغرافیای سنتی، قله کوزیوسکو در استرالیا را بلندترین قله قاره اقیانوسیه می دانست. اما مسنر معتقد بود که اگر فلات قاره اقیانوسیه را در نظر بگیریم، قله پونچاک جایا در اندونزی ارتفاع بیشتری دارد و چالش واقعی تری است.
-
اختلاف در اروپا (البروس یا مون بلان): اختلاف دوم بر سر مرز اروپا و آسیاست. اگر کشور روسیه را بخشی از آسیا بدانیم، پس قله البروس (که در روسیه است) نمی تواند بام اروپا باشد. در این صورت، قله مون بلان در مرز فرانسه و ایتالیا به عنوان بلندترین قله اروپا شناخته می شود. با این حال، اکثر کوهنوردان امروزی البروس را به عنوان بام اروپا قبول کرده اند.
لیست هفت قله جهان
با وجود اختلافات بالا، لیستی که امروزه بیشترین اعتبار را دارد (لیست مسنر) شامل قله های زیر است:
آسیا – قله اورست (Everest)
قله اورست با ارتفاع ۸۸۴۸ متر که در رشته کوه هیمالیا و دقیقا روی مرز نپال و چین (تبت) قرار گرفته، بلندترین نقطه روی کره زمین است. کوه اورست که در نپال “ساگارماتا” و در تبت “چومولونگما” نامیده می شود، جواهر اصلی لیست قلل هفتگانه است. اگرچه ریچارد باس در ۵۷ سالگی ثابت کرد که با اراده قوی می توان به آن صعود کرد، اما اورست همچنان یکی از مرگبارترین چالش های کوهنوردی است.
چالش اصلی این کوه عبور از ارتفاع ۸۰۰۰ متر است که به آن منطقه مرگ می گویند؛ جایی که میزان اکسیژن برای حیات انسان کافی نیست و بدن به سرعت تحلیل می رود. دمای قله اوست نیز هر چقدر به قله نزدیک می شوید سرد تر می شود.
علاوه بر ارتفاع، عبور از شکاف های یخی “خومبو” و مقابله با طوفان های ناگهانی، صعود به اورست را به پروژه ای دشوار و دو ماهه تبدیل می کند که اولین بار توسط ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی در سال ۱۹۵۳ فتح شد. ما در شرکت چکاد هر ساله کلاس های آموزشی در خصوص صعود به قله های بلند و اورست را داریم و همچنین تورهای بیس کمپ اورست برگزار میکنیم. جهت ارتباط بیشتر با ما در ارتباط باشید.
کوه اورست (Mount Everest)
آمریکای جنوبی – قله آکونکاگوا (Aconcagua)
قله آکونکاگوا با ارتفاع ۶۹۶۱ متر در کشور آرژانتین و در قلب رشته کوه آند واقع شده است. این کوه نه تنها بلندترین قله آمریکای جنوبی است، بلکه به عنوان بلندترین نقطه در نیمکره غربی و جنوبی زمین نیز شناخته می شود. به همین دلیل به آن لقب “بام قاره آمریکا” داده اند. برخلاف بسیاری از قله های فنی، مسیر عادی آکونکاگوا نیاز به مهارت های پیچیده سنگنوردی ندارد و بیشتر یک کوهپیمایی طولانی در ارتفاع بسیار زیاد است. اما نباید گول ظاهر ساده آن را خورد؛ بزرگترین دشمن کوهنوردان در اینجا ارتفاع زدگی و پدیده ای به نام “بادهای سفید” است. این بادها با سرعتی ویرانگر می وزند و دما را تا منفی ۳۰ درجه کاهش می دهند که باعث شده نرخ موفقیت صعود به این کوه کمتر از ۵۰ درصد باشد.
اگر قصد صعود به قله کلیمانجارو دارید مقاله ما در زمینه بهترین تمارین صعود کوه کلیمانجارو از دست ندهید.
آمریکای شمالی – قله دنالی (Denali)
قله دنالی که تا سال ۲۰۱۵ به طور رسمی “مک کینلی” نامیده می شد، با ارتفاع ۶۱۹۰ متر در ایالت آلاسکای آمریکا واقع شده و بلندترین قله آمریکای شمالی است. چیزی که دنالی را به یکی از سخت ترین صعودهای لیست هفت قله تبدیل می کند، موقعیت جغرافیایی آن است. این کوه به دلیل نزدیکی به مدار قطب شمال، هوایی بسیار رقیق تر از ارتفاع مشابه در استوا دارد و سرمای آن وحشتناک و کشنده است.
نکته مهم دیگر این است که برخلاف اورست یا کلیمانجارو، در دنالی خبری از باربر و شرپا نیست؛ کوهنوردان باید تمام تجهیزات و غذای چند هفته خود را با استفاده از سورتمه های سنگین روی یخچال های عظیم حمل کنند. همچنین “اختلاف ارتفاع پای کار تا قله” در دنالی حتی از اورست هم بیشتر است که فشاری مضاعف به بدن کوهنورد وارد می کند.
آفریقا – قله کلیمانجارو (Kilimanjaro)
قله کلیمانجارو با ارتفاع ۵۸۹۵ متر یکی از بلند ترین قلل کشور تانزالیا است. و به عنوان سقف آفریقا شناخته می شود. این کوه کلیمانجارو یک آتشفشان خاموش عظیم است که بلندترین قله تک ایستاده (بدون اتصال به رشته کوه) در جهان به شمار می رود. کلیمانجارو محبوب ترین و پرترددترین قله در لیست هفتگانه است، زیرا صعود به قله کلیمانجارو نیاز به مهارت های فنی مانند کار با طناب یا یخ شکن ندارد و مسیر های صعود به کلیمانجارو کوهپیمایی (ترکینگ) طولانی محسوب می شود. یکی از جذابیت های منحصر به فرد این کوه، عبور از ۵ منطقه آب و هوایی مختلف است؛ کوهنوردان سفر خود را از جنگل های استوایی گرم و مرطوب شروع می کنند و در نهایت به یخچال های دائمی در قله می رسند. با این حال نباید آن را دست کم گرفت؛ سرعت بالای افزایش ارتفاع در مسیرهای این کوه باعث می شود بسیاری از کوهنوردان دچار بیماری ارتفاع شده و موفق به لمس تابلو قله نشوند.
اروپا – قله البروس (Elbrus)
قله البروس با ارتفاع ۵۶۴۲ متر در جنوب کشور روسیه و در رشته کوه های قفقاز کبیر واقع شده است. کوه البروس در واقع یک آتشفشان خاموش با دو قله مخروطی شکل است که قله غربی آن کمی بلندتر است. اگرچه همواره بحث هایی جغرافیایی وجود دارد که آیا این کوه در اروپا قرار دارد یا آسیا و برخی قله مون بلان در آلپ را بام اروپا می دانند، اما امروزه اکثر کوهنوردان و طراحان چالش هفت قله، البروس را به عنوان بلندترین نقطه قاره سبز پذیرفته اند. صعود به البروس در کشور مسکو ترکیبی از کوهنوردی و یخ نوردی سبک است. وجود تله کابین ها و ماشین های برف کوب تا ارتفاعات بالا (حدود ۳۸۰۰ متری) باعث شده تا دسترسی به کمپ های اصلی آسان تر شود و زمان صعود کاهش یابد، اما هوای بسیار ناپایدار و طوفان های مه آلود در قفقاز همچنان می تواند برای کوهنوردان گمراه کننده و خطرناک باشد. با این حال اگر نیاز به اطلاعات بیشتر در زمینه صعود بالای 4 هزار متر داشتید مقاله صعود بالای 4 هزار متر چکاد را از دست نده!
قله البروس
قطب جنوب – قله وینسون (Vinson Massif)
کوه وینسون با ارتفاع ۴۸۹۲ متر در رشته کوه السورث در قلب قاره یخ زده آنتارکتیکا (قطب جنوب) واقع شده است. قله کوه وینسون که دیرتر از تمام کوه های دیگر لیست کشف شد، دورافتاده ترین و منزوی ترین قله جهان است. رینولد مسنر با صعود به آن در سال ۱۹۸۷ کلکسیون خود را تکمیل کرد. چالش اصلی در وینسون ارتفاع نیست، بلکه دمای کشنده ای است که حتی در تابستان قطبی به منفی ۴۰ درجه می رسد و البته وزش بادهای قطبی. همچنین لجستیک سفر به این کوه بسیار پیچیده است؛ کوهنوردان باید با هواپیماهای باری مخصوص روی یخ های آبی فرود بیایند. همین دشواری دسترسی باعث شده تا وینسون گران ترین قله در لیست هفتگانه باشد و هزینه صعود به قله وینسون گاهی از اورست هم فراتر می رود.
اقیانوسیه – پونچاک جایا (Carstensz Pyramid)؛ سنگنوردی در جنگلهای استوایی
قله پونچاک جایا که با نام “هرم کارستنز” نیز شناخته می شود، با ارتفاع ۴۸۸۴ متر در میان جنگل های انبوه استان پاپوآ در اندونزی قرار دارد. کوه قله پونچاک جایا همان دلیلی است که لیست مسنر را در بین کوهنوردان حرفه ای معتبرتر کرده است. برخلاف قله کوزیوسکو در استرالیا که صعود به قله پونچاک جایا شبیه به یک پیاده روی تفریحی و ساده است، پونچاک جایا دارای دیواره های سنگی عظیم و تیغه های تیز آهکی است. به همین دلیل، این کوه به عنوان فنی ترین قله در بین قلل هفتگانه (از نظر مهارت سنگنوردی و کار با طناب) شناخته می شود. رسیدن به این کوه خود یک ماجراجویی بزرگ است چرا که باید از میان جنگل های بارانی و گل آلود استوایی عبور کرد تا به پای دیواره رسید.
